Tag in Thai : สวัสดีค่ะเพื่อนๆ วันก่อนตอนที่เมย์กำลังนึกอยู่ว่าจะไป Tag เว็บโดนที่ไหนดี ก็มีเพื่อนสาวมาชวนเมย์ไปยืมหนังสือในห้องสมุดที่มหาวิทยาลัย เลยแอบแว๊บออกไปกับเพื่อนก่อน ทำให้พึ่งจะรู้ตัวว่าเราเองไม่ได้เข้าห้องสมุดมานานแล้วนะเนี่ย พอกลับมาก็เลยได้ความคิดอยากจะสัมภาษณ์เว็บที่เขียนเรื่องเกี่ยวกับห้องสมุดซักหน่อย เลยลองมาค้นหาใน Tag in Thai หา tag คำว่า "ห้องสมุด" ดู เจอบล็อกนึงน่าสนใจ ว่าแล้วก็ติดต่อขอสัมภาษณ์คุณบล็อกเกอร์ เกี่ยวกับที่มาที่ไปของบล็อกห้องสมุดนี้ โอเค...จะรอช้าอยู่ใย ไปรู้จักเขากันเลยดีกว่าคะ สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นต้องขอให้ช่วยแนะนำให้เพื่อนได้รู้จักกันหน่อยนะคะ เป็นบรรณารักษ์ตัวจริงเสียงจริงเลยหรือเปล่าคะเนี่ย

Projectlib : สวัสดีครับ ผม วาย จากบล็อกบรรณารักษ์เล่าเรื่อง (http://projectlib.wordpress.com) ต้องขอบอกก่อนว่า ณ ตอนนี้ผมไม่ได้เป็นบรรณารักษ์อีกแล้ว สำหรับเรื่องงานในตอนนี้ก็ทำอะไรหลายๆ อย่างอยู่ ไม่ว่าจะเรียนปริญญาโท อยู่คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (เทคโนบางมด) หรือ พนักงานประจำ ตำแหน่ง Search Specialist ที่ Sanook.com หรือ เป็นเจ้าของบล็อกเล่าเรื่องห้องสมุดอย่าง Projectlib นี่แหละครับงานของผม

Tag in Thai : ทำหลายอย่างคุ้นๆ เหมือนคนแถวนี้เลย งั้นถัดมาเมย์เปิดโอกาสให้แนะนำและโปรโมตบล็อกได้เต็มที่เลยคะ

Projectlib : สำหรับบล็อกที่ผมเขียนอยู่ตอนนี้ นั่นก็คือ บล็อกเล่าเรื่องห้องสมุด (http://projectlib.wordpress.com) หรือจะเรียกว่าบล็อก Projectlib ก็ได้ บล็อกนี้เป็นบล็อกที่ว่าด้วยเรื่องของ ข่าวสาร บทความ ประสบการณ์ของผมในห้องสมุด ชีวิตบรรณารักษ์ วงการศึกษา ข่าวสารไอที และวงการอินเทอร์เน็ต นั่นเอง และเรื่องที่เขียนในบล็อกจะมีการอัพเดทเรื่องทุกวันครับ ไม่มีวันมีวันหยุดแต่อย่างใด

Tag in Thai : อะทำเป็นร้านสะดวกซื้อเลยหรือคะเนี่ย จริงๆ แล้วจากเท่าที่อ่านเรื่องราวภายในบล็อกก็ไม่ได้มีแค่เรื่องราวเกี่ยวกับห้องสมุดทั้งหมด แล้วข้อมูลส่วนมากที่นำมาเขียนมีที่มาจากที่ไหนบ้างคะ

Projectlib : ใช่ครับ นอกจากวงการห้องสมุด ยังมีเรื่องการศึกษา และไอทีอีกเพียบเลย โดยทั่วไปผมเองจะอ่านบล็อกของบรรณารักษ์ในเมืองนอกเยอะมากๆ ในหนึ่งวันผมมีบล็อกที่ต้องสแกนเพื่อรับความรู้ประมาณ 40 กว่าบล็อกต่อวัน (เป็นบล็อกประจำตัวเลย) เช่น www.lisnew.org นอกนั้นก็จะมีอีเมล์ที่ผมสมัคร E-newsletter ของกลุ่มบรรณารักษ์ในเมืองนอกด้วย ดังนั้นเลยมีเรื่องใหม่ๆ มาเล่าให้ฟังเยอะมาก

Tag in Thai : โฮ อ่านเยอะดีคะ ว่าแต่ทำไมถึงได้ตั้งใจเขียนบล็อกนี้ขึ้นมาละคะ มีที่มาที่ไปอย่างไรคะ

Projectlib : บล็อกนี้ในแนวความคิดครั้งแรก หรือสโลแกนเดิมนั้นก็คือ My Library in 365 days เนื่องจากตอนที่ผมเขียนบล็อกใน 2 เดือนแรก ผมยังคงเป็นบรรณารักษ์ในห้องสมุดวิทยาลัยแห่งหนึ่งอยู่ ก็เลยอยากเล่าประสบการณ์ในการทำงานทุกๆ วันให้เพื่อนๆ ฟัง เช่น วันนี้เจอผู้ใช้มายืมหนังสือแล้วไม่คืน เราต้องทำยังไง หรือจะเป็นโครงการพัฒนาเว็บไซต์ห้องสมุดที่ผมดูแล้วอยู่ ว่าต้องศึกษาอะไรบ้าง คือหลักๆ นั่นก็คือการเขียนประสบการณ์และชีวิตของการเป็นบรรณารักษ์นั่นเอง แต่พอออกจากอาชีพบรรณารักษ์การเขียนเรื่องบรรณารักษ์บางครั้งก็อาจจะดูยากขึ้น จึงมีเรื่องอื่นๆ มาเสริมแทนบ้าง เช่นเอาเรื่องที่ได้จากห้องเรียนปริญญาโทมาเล่าให้ฟังบ้าง หรือเรื่องราวตามท้องถนนที่ผมเดินทางไปแล้วไปเจอบ้าง นั่นแหละ หลักๆ ก็ยังคงเล่าเรื่องชีวิตของตนเองมากกว่าจนมาถึงจุดๆ หนึ่งที่บล็อกนี้เริ่มเป็นที่แพร่หลาย หลายๆ ห้องสมุดได้เชิญผมไปดูปัญหา แล้ววิเคราะห์ห้องสมุดของเขา จึงทำให้ผมสามารถเขียนเรื่องห้องสมุดได้อีกครั้ง อันนี้ก็ต้องยกความดีความชอบให้เพื่อนๆ แต่เหนือสิ่งอื่นใด การที่ผมเขียนบล็อกนี้ได้เพราะ ความรัก และความผูกพันในอาชีพ วิชาที่เรียน รวมถึงความฝันในตอนเด็กนั่นเองครับ

Tag in Thai : เห็นด้วยเลยคะ ^_^ ส่วนมากถ้าเราทำอะไรด้วยใจรัก สักวันหนึ่งจะประสบความสำเร็จเสมอ เหมือนหลายๆ บล็อกที่เคยผ่านมาคะ ขอชื่นชอบคุณวายด้วยคน แล้วในความเห็นส่วนตัว บรรณารักษณ์ในยุคดิจิตอล แตกต่างจากบรรณารักษ์ดั้งเดิมอย่างไรบ้างคะ

Projectlib : ความแตกต่างทางด้านเทคโนโลยีมีแน่นอนเพื่อนๆ คงจะสังเกตได้อย่างชัดเจน เช่น ในสมัยก่อนจะยืมหนังสือทีนึงต้องเขียนลงในสมุดบันทึกต้องให้บรรณารักษ์ตรวจสอบ และบริการได้ช้ามาก แต่บรรณารักษณ์ในยุคดิจิตอล ก็มีการนำเทคโนโลยีต่างๆ มาประยุกต์ใช้มากขึ้นทำให้เกิดความสะดวกกับผู้ใช้ได้ดีขึ้น เช่นปัจจุบันเราสามารถค้นหนังสือได้จากที่บ้านได้เลย ไม่ต้องเข้ามาที่ห้องสมุด และงานตอบคำถามบางอย่าง สามารถตอบผ่านอินเทอร์เน็ตก็ได้ ตัวอย่างจากห้องสมุดที่ผมเคยทำงานอยู่ จะใช้ MSN ในการตอบคำถามออนไลน์ รวมถึงบริการจองหนังสืออนไลน์ได้ด้วย แต่ก็มีบางอย่างที่บรรณารักษณ์ในยุคดิจิตอล เหมือนกับบรรณารักษ์ดั้งเดิม นั่นก็คือ การบริการด้วยใจ (Service mind) บรรณารักษ์ในยุคเก่าหรือใหม่ทุกคนต้องผ่านการเรียนรู้เรื่อง การบริการด้วยใจ (Service mind) เป็นอย่างดีครับ

Tag in Thai : ไม่ว่ายุคไหนๆ การบริการด้วยใจก็ยังคงเหมือนเดิมเสมอ ประทับใจจังเลยคะ ว่าแต่เคยเป็นบรรณารักษ์แบบนี้ต้องเป็นผู้ที่คลุกคลีอยู่กับหนังสือเยอะแยะแน่นอน แล้วมีหนังสือที่ชื่นชอบเป็นพิเศษหรือเปล่าคะ

Projectlib : หนังสือที่ชอบคงเป็นหนังสือที่เกี่ยวกับชีวประวัติของบุคคลทางด้านไอทีเป็นส่วนใหญ่ครับ เช่น หนังสือ ICON ที่เขียนเกี่ยวกับประวัติของ Steve Jobs หรือหนังสือเรื่องที่เกี่ยวกับวงการอินเทอร์เน็ต เช่น The Search อุบัติการณ์แห่งอนาคตของมนุษยชาติ อิอิ ไม่รู้ว่าเพื่อนๆ จะเครียดกันไปหรือเปล่า แต่นี่แหละครับหนังสือที่ผมชอบ

Tag in Thai : ที่พูดมานั้นหนังสือเล่มหนาๆ ทั้งนั้นเลย เมย์ขอผ่านคะ... ถ้างั้นขอถามต่อคุณวายต่อ คิดว่าการเขียนบล็อกได้อะไรที่แตกต่างจากการเขียนไดอารี่ในสมุดบันทึกบ้างคะ

Projectlib : จริงๆ แล้ว การเขียนบล็อก กับการเขียนไดอารี่ในสมุด ผมว่าในแง่วัตถุประสงค์คงเหมือนกันนั่นแหละครับ คือการเขียนบล็อกก็เพื่อเล่าเรื่องในแต่ละวันได้เหมือนกัน การเขียนลงในสมุดก็เขียนเรื่องประจำวันเหมือนกัน แต่สื่อที่ใช้ในการเขียนต่างกัน นอกจากนี้ความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดคือเรื่องของการแชร์เรื่องราวให้คนอื่นๆ อ่าน เช่นถ้าเราเขียนเรื่องราวลงในสมุดบันทึกก็จะมีเพียงคนที่เขียนรู้เท่านั้นเอง แต่ต่างจากบล็อกที่เราเขียนแล้วเพื่อนๆ คนอื่นสามารถเข้ามาดูได้ด้วย ดังนั้นการเขียนบล็อกจึงเป็นทางเลือกในการแชร์เรื่องราวประจำวันของเราให้คนอื่นได้รับรู้ไปด้วย

Tag in Thai : แล้ว Projectlib นี่แชร์เรื่องราวต่างๆ มานานหรือยังค่ะ

Projectlib : นานหรือยัง สำหรับผม ผมว่ายังไม่นานหรอกครับ เพียงแต่ผมเขียนเรื่องอยู่ทุกวัน ไม่มีวันหยุด เลยทำให้บล็อกมีการอัพเดทอยู่ตลอดเวลาเท่านั้นเอง ผมเริ่มเขียนบล็อกนี้ครั้งแรก วันที่ 7 สิงหาคม 2550 จนวันนี้ก็ยังไม่ครบปีเลยนะครับ สรุปว่าคงไม่นานมั้ง อิอิ

Tag in Thai :แต่ก็ถือว่าข้อมูลเนื้อหาแน่นหนามากเลยนะคะ เห็นอัพเดตบล็อกทุกวัน ขยันเขียนแบบนี้ เคยคิดที่จะเขียนหนังสือเป็นของตัวเองซักเล่มหรือเปล่าคะ

Projectlib : ความตั้งใจเรื่องหนังสือที่เป็นธุรกิจคงยังอ่ะครับ แต่เรื่องการรวมเล่มของ projectlib ใน 1 ปี จะมีแน่นอนครับ และให้โหลดเป็น e-book ในบล็อกฟรี ไม่คิดเงินด้วย เพียงแค่อยากแชร์ความรู้ดีๆ ให้เพื่อนๆ ได้อ่านเท่านั้นเอง

Tag in Thai : โอ... ขยันแถมยังใจดีอีกด้วย ต้องแบบนี้สิวงการไอทีในบ้านเราจะได้พัฒนาได้อย่างรวดเร็ว ว่าแต่แอบเห็นมีเมนูชื่อว่า job และ network แล้วสองเมนูนี้เกี่ยวข้องกับบล็อกยังไงหรือคะ

Projectlib : สำหรับเมนู Job นี้ เป็นความต้องการของเพื่อนๆ หลายๆ คนที่แสดงความคิดเห็นบ้าง หรือส่งอีเมล์มาหาผมบ้าง ว่าในเมื่อบล็อกนี้เน้นเรื่องบรรณารักษ์ เลยอยากให้เพื่อนๆ คนที่เป็นบรรณารักษ์มาโพสตำแหน่งงานด้านบรรณารักษ์ทิ้งไว้ ด้วยเหตุนี้เมนู Jobs จะเป็นทางเลือกให้กับผู้ใช้ที่ต้องการหางานทางด้านนี้ครับ ส่วนเมนู Network อันนี้ขอตอบแบบตรงไปตรงมา คือ เกี่ยวกับการเรียนปริญญาโทของผม นั่นคือ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ ซึ่งผมเลือกวิชาหลักสาย network นั่นเอง บางครั้งเพื่อนๆ ป.โท ด้วยกันก็ทักว่าผมน่าจะเขียนเรื่องที่เกี่ยวกับสายที่เรียนบ้าง ผมเลยสร้างหน้านี้ขึ้นมาเพื่อในการติดต่อกับเพื่อนๆ ป.โทด้วยกันครับ ภายในเมนูนี้จะมีข่าวสารวงการ network และสรุปเนื้อหาที่เรียนในแต่ละวัน แต่ต้องบอกก่อนว่าช่วงนี้ไม่ได้อัพเดทหน้านั้นเลย อีกไม่นานก็คงจะปิดหน้านั้นแหละครับ อิอิ

Tag in Thai : เรื่องมันเป็นอย่างนี้นี่เอง อีกนิดนะคะ จากเท่าที่ทราบมา ค่าเฉลี่ยในแต่ละปีคนไทยอ่านหนังสือน้อยกว่าชาติอื่นๆ อยู่มาก พอมีวิธีที่จะแนะนำให้คนไทยหันมาอ่านหนังสือกันมากขึ้นได้หรือเปล่าคะ

Projectlib : ที่บอกว่าคนไทยอ่านหนังสือน้อยกว่าชาติอื่นๆ จริงๆ แล้วปัจจัยที่ส่งผลเกี่ยวกับปัญหานี้มาจากหลายๆ ส่วนด้วยกันไม่ว่าจะเป็นครอบครัว การศึกษา และเศรษฐกิจ การแก้ปัญหาในเมืองไทยเรายังไม่มีการแก้ไขปัญหาเรื่องนี้กันอย่างจริงจังเท่าที่ควร เพราะแต่ละส่วนก็พยายามผลักปัญหานี้ไปให้คนอื่น เช่น พอถามว่าทำไมคนถึงไม่อ่านหนังสือทุกคนก็จะบอกว่าก็การศึกษาไทยไม่เน้นให้เด็กอ่าน แต่พอมาถามในวงการศึกษาก็ไปโทษว่าของแบบนี้มันต้องฝึกที่ครอบครัว สุดท้ายไปถามที่ครอบครัวก็บอกว่าหนังสือราคาแพงเกินไปไม่สามารถซื้อให้อ่านมากๆ ได้ เอาเป็นว่านี่แหละครับปัญหาที่ทุกฝ่ายต่างโยนกันไปโยนกันมา จริงๆ วิธีแก้นั่นก็คือในเมื่อหนังสือราคาแพง เราก็ต้องหาสถานที่ที่รวมหนังสือแล้วให้บริการฟรี นั่นก็คือ “ห้องสมุด” นี่เอง ในชุมชนแต่ละชุมชนควรมีห้องสมุดอย่างน้อย 1 แห่ง หรือทำโครงการแบบ OTOP ก็ได้ แต่เปลี่ยนเป็น OTOL (One Tumbon One Library) อิอิ น่าสนใจดีมั้ยครับ

Tag in Thai : ไอเดียเจ๋งจริงๆ คะ ฝากถึงผู้ใหญ่ในบ้านเราพิจารณาหน่อยนะคะ น่าสนับสนุนมากเลย เอาละคะ ในฐานะของ(อดีต)บรรณารักษ์อยากฝากอะไรถึงทุกคนที่เข้าไปใช้บริการห้องสมุดกันบ้างค่ะ

Projectlib : ห้องสมุดเปรียบเสมือนแหล่งปัญญาของทุกๆ คน ถึงแม้ว่าเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตอาจจะทำให้เราเข้าถึงข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว แต่อย่าลืมผู้ใช้ที่อยู่ในแหล่งที่เทคโนโลยีเหล่านี้ไปไม่ถึงด้วย ห้องสมุดในสายตาของคนต่างจังหวัด ยังถือว่าเป็นแหล่งค้นคว้าที่ดีของพวกเขา ดังนั้นหากทุกๆ คนละเลยและไม่ให้ความสำคัญกับห้องสมุดแล้ว อนาคตคงไม่มีแหล่งที่ให้ทุกๆ คนอ่านหนังสือได้ฟรีอีกต่อไปครับ

Tag in Thai : งั้นสุดท้ายนี้ มีอะไรที่จะฝากถึงเพื่อนๆ ชาว Tag in Thai กันบ้างคะ

Projectlib : สุดท้ายนี้ ก็ขอขอบคุณที่ ทางทีมงาน Tag in Thai เปิดโอกาสให้ Projectlib มาแนะนำและเปิดตัวให้เพื่อนๆ คนอื่นๆ ได้รู้จักบล็อก และตระหนักในความสำคัญของห้องสมุด และการอ่านให้มากขึ้น แล้วอย่าลืมแวะมาโหวตให้ผมที่ Tag in Thai กันเยอะๆ นะครับ ขอบคุณจากใจ Projectlib ครับ

Tag in Thai : เป็นไงคะ ได้เห็นถึงความสำคัญของสมุดกันพอสมควร ยังไงถ้าเพื่อนยังอยากที่จะมีหนังสือฟรีอ่านกันอยู่ ก็อย่าลืมรักษาหนังสือทุกเล่ม เห็นคุณค่าของหนังสือหน่อยนะคะ และควรเข้าไปอัพเดตความรู้จากห้องสมุดกันบ่อยๆ นะคะ งั้นตอนนี้เมย์ขอตัวเข้าไปหาหนังสือในห้องสมุดอ่านซักหน่อยนะคะ เผื่อจะมีไอเดียดีดี ที่จะไปหาเว็บมาสัมภาษณ์ในสัปดาห์หน้ากันคะ บ๊ายบาย สวัสดีคะ